Къозлангъан къазан


Бир заманда бар экен, бир заманда ёкъ экен, бир фукъаре адамнынъ секиз джанлыкъ къорантасы бар экен. Къорантанынъ аш пиширмек ичюн олгъаны оладжагъы уфакъ бир къазанчыгъы бар экен. Бу къазанчыкъта пискен ашнен къорантаны тойдурмакъ зор ола экен.

Бир кунь шу фукъаренинъ эвине къомшусы келе. Оджакъ устюнде асувлы тургъан къазанчыкънынъ уфакъ олгъаныны корип:

– Бу къазанчыкънынъ ичинде не пиширесинъиз? – деп сорай. Фукъаренинъ къарысы:

– Не пиширесинъиз дегенинъиз не я? Балаларыма акъшамлыкъ аш пиширем, коресинъиз де! – дей.

Къомшусы онъа худжур-худжур бакъып:

– Я сизинъ къорантанъыз пек буюк де, бу къазанчыкъта пишкен ашнен тоялармы? – деп сорай.

Тоймайлар амма, не япайыкъ, олгъаны-оладжакъ мал-мулькюмиз будыр, – дей.

Къомшусы фукъаренинъ апайыны аджый. Онъа озюнинъ эвинде олгъан буюкче бир къазанчыкъны алып келе. Сонъ ондан бу уфакъ къазанчыкъны бермесини ве бир къач куньден буюк бир къазан тапып келеджегини айта. Фукъаренинъ къадыны бу сёзлерни эшиткени киби, куели къазанчыкъны берип йибере. Бу пек айнеджи бир адам экен. О, фукъаренинъ къадынындан къазанны ала да, эвден чыкъып кете. О, догъру, койнинъ молласына бара, бираз вакъыт отургъан сонъ, молла онъа бакъып:

– Неге кельдинъ? – деп сорай

– Неге келир беллединъиз, молла акъам, барайым да, сизни байрамлыкъ эвиме зияфетке чагъырайым, деп кельдим, – дей.

Молла кулюмсирей:

– Барыр эдим амма, бугунь акъшам къадынынъ эвине чагъырувлым, – дей.

– Эй, не япайыкъ, чагъырылгъан сонъ эбет бараджакътырсыз даа. Лякин, молла акъам, сиз манъа озюнъизнинъ буюк къазанынъызны беринъиз де, мен чокъ этип сарма пиширейим, ярын саба сизге де кетиририм, сыджакъ-сыджакъ ашарсынъыз, – дей.

Молла севинип:

– Апай, тур, къазанны ал да бер, саба кетиреджек! дей.

Молланынъ къарысы тёрдеки эвде тургъан къазаныны алып бере.

Фукъаренинъ къомшусы къазанны алып, эвден чыкъа. О, эвден чыкъкъаны киби, моллагъа апайы:

– Энди о хынзырларгъа къазанымызны да берип йибере башладынъ, – деп сомурдана.

Молла къарысына:

– Апай-апай, мен къазанымызны нафиле бермедим, саба ярым къазан сарма кетиреджек, сыджакъ-сыджакъ ашармыз, – дей.

Экинджи куню сабасы молла сарманы беклей, амма фукъаренинъ къомшусы не къазанны, не де сармаларны кетире. Бир кунь беклей, беш, фукъаренинъ къомшусы къазанны кетирмей. Алтынджы куню фукъаренинъ къомшусы молланынъ къазанынен, ярым къазан сарма ве бир де уфакъ къазанчыкъ алып келе. Молла озь къазаныны ве сарманы ала, амма уфакъ къазанчыкъны алмай. Лякин фукъаренинъ къомшусы моллагъа уфакъ къазанчыкъны да узатып.

– Буны да алынъыз, молла акъам, бу сизинъ къазанынъызнынъ баласы. Эм сиз меним къабаатымны багъышланъыз, вакътында кетиралмадым. Кетиреджек олгъан кунюмнинъ сабасы къазанынъыз тутты да къозлады, дёрт кунь еринден турмай ятты. Бир куньчик де раатланайым, деди. Иште бугунь алтынджы куню сизге алып кельдим, – дей. Молла озь къазаныны ве къазаннынъ баласыны къувана-къувана къабул этип ала. Фукъаренинъ къомшусы савлукълашып чыкъып кете. Бир къач куньден сонъ бир даа келе ве кене молланынъ буюк къазаныны сорай. Бу сефер молла ич бир шей сорамайып, рафта тургъан къазанны алып бере. Молла озь къарысына:

– Ах, бу дели бизге бир къазан даа алып кельсе эди, – дей.

– Къарысы разы олып, башыны саллай.

Фукъаренинъ къомшусы къазанны алып бара да, фукъаренин къарысына:

– Мен сизинъ къазанынъызнынъ ерине бу къазанны кетирдим, шимди сиз меним къазанымны къайтарынъыз, – дей.

Фукъаренинъ апайы онынъ къазаныны къайтарып бере ве онъа тешеккюр айта. Молла бир кунь бакъа къазан ёкъ, беш кунь бакъа къазан ёкъ, он кунь бакъа, амма фукъаренинъ къомшусы къазанны кене къайтарып кетирмей. Бир къач кунь даа кечкен сонъ, о адам келе, амма къазанны алып кельмей.

О, молланынъ эвине кельгенде, чырайыны сытып, агъламсырап кире.

Молла ондан:

– Не олды я? – деп сорай.

– Не олгъандыр дейсинъиз, молла акъам, анавы сизинъ къазанынъыз хасталанды, дердине чаре тапальмадым, ольди де кетти, – дей.

Молла ачувланып:

– Ой, акъылсыз адам, джансыз къазан олерми? – деп дарылып башлай.

«Я, молла акъам, джансыз къазан къозлагъанда, яхшы эди де, ольгенде ярамаймы? Къозламагъа бильген къазан олмеге де борджлудыр» – деп молланынъ эвинден чыкъып кете.

Возможно вам понравится...

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *